Biz kimiz..? Nereden geldik..? aslımız kim..? Nasıl bu kadar vahşi olduk...? Ne istiyoruz..
Geçenlere gazete sayfalarına, internet sayfalarına bir haber düştü.." Bir genç kız güpegündüz, zorla kaçırılıp ormanda tecavüz edildi." Çoğumuz belki bu haberi unuttuk, her zaman duyduğumuz olaylardan biri diye geçiştirip, günlük hayatımıza devam ettik.
Ne çabuk unuttuk değilmi..? daha önce olaylarıda unutmuştuk zaten. insanoğlu ne kadar unutkan değilmi.? aslında unutmak artık yaşamın bir parçası haline geldi. Sürüden bir koyun kurtlar tarafından alındı diye düşündük hepimiz.
 Ne garip, ateş düştüğü yeri yakıyor. O genç kızın ruh halini, ailesinin perişanlığı kimsenin umrunda değil.
Biz yine sabah kalktık, derin nefeler alıp, güzelce çoluk çocuğumuzla kahvaltı yaptık. Arabalar ve korumalar dışarıda bekliyor. Biraz sonra sırayla çıkacağız. Herkesin altında araba, yakın koruma altına okulumuza, iş yerimize gideceğiz.
Yaz geldi. Şu okulda bitsede tatile gitsek. Bunun hayalleri ve planları çoktan yapıldı. Yarına umutla bakacağız. Nasıl olsa devletin imkanlarını sonuna kadar kullanacağız.
Bir genç kızın hayatı mahvolmuş, onun gibi binlercesi kayıp. Payvonlarda, gece kuluplerinde genç kızlar uluorta pazarlanıyor. Girdikleri bataklıkta iyice batıyorlar. Onların elinden tutan kimse yok. Herkes kendi dünyasında, kimin umrunda. Kendileri etti kendileri buldu.
Peki..Soruyorum. bu olay sonmu..? Hayır son değil tabi. Yarın bir başkası, öbürgün bir başkası. Yine aynı şeylerle karşılaşacak. Yine gazete sayfalarına ve internet ortamına düşücek, kiminin ağzı sulanacak, kiminin içi sızlayacak.
Bizlere ne oldu böyle..? Soruyorum ciddi şekilde soruyorum..? Bizlere ne oldu böye..? Biz değilmiydik,  Çanakkale'de, Dumlupınar'da, Sakarya'da Allahü ekber dağlarında, kahramanlıklar yaratan. Vatanı için, geride kalan evlatları için, Anaları için, eşleri için canlarımızı vermedikmi. Hala vermiyormuyuz..? Ne oldu böyle. Vatan evlatları dağlarda bu vatanın bir karış toprağı için toprağa düşerken. Burda onların bize birer kutsal emaneti olan, Kızlarını, bacılarını, ablalarına, tuzak kurup, vaşhice pis emellerimize alet etmeye utanmadıkmı...? Ne oldu bize. Ne kadar vicdansız hale geldik. Ne eksildi yüz yılda bizde. Kaybolan neyimiz.. Manevi değerlerimize ne oldu. Nerede onlar. Yoksa unuttukmu...?
Ey Türk halkı uyan, kendine gel. Tehlike büyük okyanus dalgaları gibi, halkımızın bütün manevi değerlerini silip süpürmeye başladı. Geç olmadan kendine gel. Halkına ve değerlerine sahip çık. Banane deme.  Başını kuma gömüp. Herkes görevini yapsın diye düşünme.
Asıl görevini yapması gerekenlerin umrunda değil bu yaşananlar onların çouluk çocukları güven içinde okullarına, kurdukları işlerine, altlarında arabaları ve korumaları ile gidip geliyorlar.
Sen sokaklarda üç kurup para için pazar sabahı yola düşen, genç kızlarımızı koru..Çünkü onlar sahipsiz.