Eğer bir mektup yazmaya karar verseydim, bunu bir kişiye yazmazdım. İçine sancılarımı şikâyetlerimi yazacağım serzenişim olurdu, yalanı, riyayı, hırsı, sevgisizliği hayatına yerleştirmiş tüm insanlara” Derdim ki;

Bugün , Bir çoğumuz eski değerlere sahip çıkamadık,unuttuk, Bizim de, çocuklarımızın da çok şükür herşeyimiz fazlasıyla var.. Kaloriferli,sıcak sulu evlerde oturuyoruz bir çoğumuz.. Çocuklarımızın ayrı odaları var.. Kıyafet deseniz; bir sürü.. Evlerde 2-3 televizyon.. Her birimizde cep telefonu, Arabamız var..bazı ailelerde 2-3 araba var.. Çocuklarımızın oyuncakları,kıyafetleri,IPOD'ları,MP3'leri,bilgisayarları,cep telefonları var.. Bizim ailede;elimizden geldiği kadar paylaşmayı,yardımlaşmayı öğrettiğimizi zannediyorum çocuklarımıza..

Hayatımızda iz bırakan şehirler vardır. Benim içinde Ankara ve İstanbul olmuştur bu şehirler..

Aşk başlıkta tek görünür. İçerikte ikiye ayrılır. Aşk-ı Nefsani insanın üzerinde durduğu gerçekte olmayan nefsi kabartmaya yarayan ve dünya bağlılığını arttıran bir perdedir.

Geçen hafta sonunda, çok şükür sağ olan ve varlıklarından her zaman mutlu olduğum ve büyük huzur duyduğum annem ile babamı ziyarete gittim.

Herşeye vakit varken ve sevdikleriniz hayatınızdan bir gün çekip gitmeden,onlara ne kadar değerli olduklarını hissettirin..hissettirin ki bir gün ansızın gittiklerinde yüreğiniz rahat olsun..

İnsan ilişkilerindeki çok küçük meselelerin büyütülerek telafi edilmesi zor sorunlar haline getirildiği, dolayısıyla ilişkilerdeki mutluluğun ön plana çıkartılarak tartışmalarımızda önemsiz konuların kişiselleştirilmeden halledilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Bireysel ve toplumsal zıtlaşmaların bireysel-toplumsal ilişkilerimizi olumsuz etkileyeceği, dolayısıyla toplumsal ilişkilerimizde, siyasi zıtlaşmalara gidilmeden orta yolun bulunmasının, uzlaşmanın önemi vurgulanmıştır.

Yıllardır, yalnızlık sancımızı bastırmak adına, karşımıza çıkan her kişiyi "özelleştirmiş", yanlış seçimlere sürüklenmişiz. Gün gelmiş bir de bakmışız ki, hayatımızın eksik parçası, karşı masamızda oturan çalışma arkadaşımızda gizli!

Eskiden mektup vardı, insanlar bayramdan bayrama ya da askere giden oğullara,sevgililere yahut gurbete giden çocuklara yazardı yaşlı eller..ve cevabını okumak için kaç yıllık o yaşlı gözler postacının yollarına bakardı.. elleri titrerdi, yaşlı gözlerden yaşlar dökülürdü..yürek dayanmazdı anne feryadına..